شايد  اگر از هر کسی  بخواهيد  سلامت  جسمی  را برای  شما  تعريف کند  از عهده  اين کار برآيد  ولی  متاسفانه  سلامت ذهن  و روان همچنان  عنصری  ناشناخته  برای  اغلب  مردم  است . اصولا يک ذهن  سالم  ذهنی  است  که قابليت های  خاصی را که  در ادامه  به آن می  پردازيم  داشته باشد .

1- توان  دوست داشتن و دوست  داشته  شدن : فقدان  اين توانايی  و عدم  دوست داشته  شدن  از  سوی  سايرين  می  تواند  در رشد و  سلامت  روحی  انسان    اختلال  ايجاد کند.

2-توان پذيرش تغيير : داشتن يک روحيه مثبت گرا  با کمک  گرفتن  از عقل و منطق  به انسان کمک  می  کند   تا بتواند  با تغييرات  کنار آمده  و حتی  شرايط  بد را نيز  تحمل کند.

3-توان رويارويی با خطر  يا به  اصطلاح  ريسک کردن  در راستای  رسيدن  به اهداف زندگی :  البته  در اين ريسک  کردن نبايد  مدام منتظر  وقوع پيامدهای ناگوار باشيد.

4-نشان دادن احساسات : همان طور که هر چطزی  را حس  می کنيد می  توانيد  احساستان  را به  شکل  يک نمود  خارجی  نشان دهيد ، حتی  نشان دادن احساسات  منفی  مانند خشم .

5- ديدن  واقعيات  به اندازه لازم : خوش  بينی  و بدبينی  بيش  از حد  هر دو  به روحيه  انسان آسيب می رساند.اما اميد ، ايمان  و احساس  حمايت  شدن  از غيب همگی  در تطابق با شرايط سخت به حفظ سلامت  روح انسان  کمک می کنند.

6-داشتن قدرت تخيل و آزاد گذاشتن  اين قوه  بریا توليدات  ذهنی  يعنی  همان روندی  که به خلاقيت می  انجامد.

7-آگاهی  از توان خود :  داشتن  شناخت  صحيح  از توانايی های  مان  به ما کمک  می  کند بتوانيم  با مشکلات  درست روبرو  شويم.

8-قدرت اعتراف  به اشتباه :  اين عنصر يکی از ظريف ترين  فاکتورهای سلامت  روان است که به انتقاد  از خود و آموختن  از تجربيات گذشته خود  نيز مربوط می شود. بر خلاف آنچه  در وهله اول به ذهن  می آيد  دستيابی  به سلامت روان  در اين بعد کار ساده ای نيست.

9-قايل بودن احترام و شخصيت  برای خود.

10-توان همراهی و برآورده کردن انتظارات جمع همزيست (مانند خانواده ،همکاران يا همسايگان ) : البته برای  اين همراهی  و همدردی بايد به خود  اجازه  انتخاب  بدهيد. به اين ترتيب در صورتی که  تصميم  به عدم همکاری بگيريد می توانيد اين کار را انجام ندهيد.

11-احساس آزادی در نشان دادن  افکار و عقايد خود و به اصطلاح  ابراز خود: اين ابراز کردن می تواند  از طريق رفتار ، کلام  ، نوع لباس و پيام های غيرکلامی باشد.

12-توان  نشان دادن  شادی  و هيجان و تعجب واقعی : البته متاسفانه  در برخی فرهنگ ها  اين ابراز  شادی  و هيجان  در اجتماع  شايسته  شمرده نیم  شود.

13-توان  پاسخگويی به نيازهای  منطقی  خود  و ديگران  به شيوه ای  متعارف.

14-داشتن روحيه شوخ طبعی و بذله گويی : اصولا توان ديدن  روی خنده دار حوادث و در نظر گرفتن آنها خصوصا در مواقعی که با مشکل مواجه می شويم ، يکی از قابليت های بسيار کمک کننده ذهن سالم به ماست